مراحل نصب آسانسور کششی
مراحل نصب آسانسور کششی؛ از آمادهسازی چاه تا تست و تحویل
نصب آسانسور کششی مجموعهای از عملیات ساختمانی، مکانیکی و الکتریکی است که باید براساس نقشه اجرایی، مشخصات تجهیزات و الزامات ایمنی پروژه انجام شود. کیفیت هر مرحله مستقیماً بر تراز کابین، نرمی حرکت، عملکرد دربها، استهلاک قطعات و ایمنی نهایی آسانسور تأثیر میگذارد.
مراحل نصب آسانسور کششی معمولاً از بررسی نقشه و آمادهسازی چاه شروع میشود و با آهنکشی، نصب ریل و دربها، اجرای تجهیزات مکانیکی، سیمبکسلکشی، نصب تجهیزات الکتریکی، تنظیم، آزمون و تحویل ادامه پیدا میکند.
ترتیب دقیق بعضی عملیات ممکن است براساس نوع آسانسور، وجود یا نبود موتورخانه، روش نصب، شرایط ساختمان و دستورالعمل سازنده تجهیزات تغییر کند. بنابراین این مقاله یک راهنمای آموزشی برای آشنایی مالک و مدیر پروژه با فرایند اجرا است و نباید بهعنوان دستورالعمل نصب توسط افراد فاقد صلاحیت استفاده شود.
آسانسور کششی چگونه کار میکند؟
در آسانسور کششی، حرکت کابین با استفاده از موتور، فلکه کششی، سیمبکسل و وزنه تعادل انجام میشود. سیمبکسلها از روی فلکه کششی عبور میکنند و کابین و وزنه تعادل را به یکدیگر متصل نگه میدارند.
با چرخش فلکه، کابین و وزنه تعادل در جهت مخالف یکدیگر حرکت میکنند. ریلهای راهنما نیز مسیر حرکت عمودی کابین و وزنه را کنترل میکنند.
سیستم کششی را میتوان با موتور گیربکسی یا گیرلس طراحی کرد. همچنین تجهیزات محرکه ممکن است داخل موتورخانه یا در ساختار بدون موتورخانه قرار گیرند. این تفاوتها روی نقشه اجرایی، محل استقرار موتور، شاسی، تابلو فرمان و نحوه دسترسی برای سرویس اثر میگذارند.
مراحل نصب آسانسور کششی بهترتیب
فرایند نصب را میتوان در مراحل زیر خلاصه کرد:
این تقسیمبندی برای درک بهتر فرایند است. بخشی از عملیات ممکن است متناسب با روش اجرایی پروژه بهصورت همزمان یا با ترتیب متفاوت انجام شود.
مرحله اول: بررسی نقشه و مشخصات پروژه
پیش از شروع عملیات نصب باید نقشههای معماری، سازهای و اجرایی آسانسور بررسی شوند. ابعاد واقعی چاه نیز باید با نقشه و مشخصات تجهیزات تطبیق داده شود.
در این مرحله موارد زیر اهمیت دارند:
- عرض و عمق چاه
- ارتفاع طبقات و کورس حرکت
- عمق پیت
- ارتفاع بالاسری یا اورهد
- تعداد توقف و ورودیها
- ظرفیت و سرعت طراحی
- محل قرارگیری ریل کابین و وزنه
- ابعاد و نوع دربها
- موقعیت موتور و تابلو فرمان
- وضعیت برق و ارت
- مسیر دسترسی و انتقال تجهیزات
کوچکترین اختلاف میان نقشه و ابعاد اجراشده میتواند روی فضای کابین، محل ریلها، دهانه درب و فواصل تجهیزات اثر بگذارد. به همین دلیل بهتر است ابعاد قبل از ساخت یا سفارش قطعات کنترل شوند.
مرحله دوم: آمادهسازی چاه آسانسور
چاه آسانسور باید پیش از ورود گروه نصب از نظر ابعاد، وضعیت دیوارهها، پیت، بالاسری، ورودی طبقات و ایمنی محیط بررسی شود.
در پروژههای در حال ساخت ممکن است عملیات بنایی، ایجاد بازشوها، اصلاح لبه طبقات، آببندی پیت یا آمادهسازی محل تجهیزات هنوز تکمیل نشده باشد. شروع نصب پیش از رفع این مشکلات میتواند موجب توقف کار یا دوبارهکاری شود.
فضای چاه باید از نخاله، آب و موانع اضافی پاک شود. روشنایی موقت، دسترسی ایمن و تجهیزات کار در ارتفاع نیز باید متناسب با روش اجرایی پروژه فراهم شوند.
پیت فقط فضای خالی زیر پایینترین توقف نیست. بخشی از تجهیزات مانند بافرها و اجزای مرتبط با ایمنی در این قسمت قرار میگیرند؛ بنابراین ابعاد و شرایط آن نباید بدون بررسی فنی تغییر کند.
مرحله سوم: آهنکشی آسانسور
آهنکشی، سازهای برای استقرار براکتها، ریلها و بعضی تجهیزات آسانسور ایجاد میکند. طراحی و اجرای آن باید با شرایط سازه ساختمان و نقشه آسانسور هماهنگ باشد.
عملیات آهنکشی میتواند شامل اجرای کلافها، ستونها، تیرهای موردنیاز و صفحات اتصال باشد. نوع و ابعاد مقاطع باید از طریق محاسبات و نقشه اجرایی تعیین شوند و نمیتوان یک آرایش ثابت را برای تمام ساختمانها مناسب دانست.
در این مرحله باید موارد زیر کنترل شوند:
- شاقول بودن سازه
- هماهنگی کلافها با محل براکتها
- تطبیق ابعاد داخلی با نقشه
- استحکام اتصالات
- آماده بودن محل نصب تجهیزات بالای چاه
- نبودن تداخل با دربها و مسیر حرکت کابین
خطای آهنکشی ممکن است در مراحل بعدی به نامنظم شدن فاصله براکتها، محدود شدن ابعاد کابین یا دشوار شدن ریلگذاری منجر شود.
مرحله چهارم: نصب ریلهای کابین و وزنه تعادل
ریلهای راهنما مسیر حرکت کابین و قاب وزنه تعادل را مشخص میکنند. این ریلها به کمک براکت، لقمه و اتصالات مخصوص روی سازه تثبیت میشوند و شاخههای ریل نیز با پشتبند به یکدیگر متصل میشوند.
ریل کابین و ریل وزنه تعادل باید متناسب با ظرفیت، سرعت و مشخصات طراحی انتخاب شوند. انتخاب ریل صرفاً براساس تعداد توقف روش دقیقی نیست.
در زمان نصب باید همراستایی، شاقول بودن، فاصله میان ریلها، محل اتصالات و کیفیت سطح مسیر کنترل شود. تنظیم نامناسب ریل میتواند باعث لرزش، اصطکاک، صدای غیرعادی یا استهلاک کفشکها شود.
ریلها فقط نقش هدایتکننده ندارند. تجهیزات ایمنی کابین نیز با مجموعه ریلها در ارتباط هستند؛ بنابراین نصب و تنظیم آنها از حساسترین بخشهای اجرای آسانسور است.
مرحله پنجم: نصب دربهای طبقات
درب طبقه باید در محل ورودی هر توقف و متناسب با تراز کف تمامشده نصب شود. جانمایی صحیح درب بر اندازه ورودی کابین، عملکرد مکانیزم درب و توقف همسطح کابین تأثیر میگذارد.
دربهای طبقات ممکن است لولایی، نیمهاتوماتیک یا تماماتوماتیک باشند. هر مدل به فضای جانبی، عمق و اتصالات متناسب با ساختار خود نیاز دارد.
در این مرحله موارد زیر بررسی میشوند:
- تراز افقی و عمودی چهارچوب
- هماهنگی محور درب با مسیر کابین
- فاصله مناسب از ریلها و تجهیزات متحرک
- تراز درب با کف نهایی طبقه
- استحکام اتصالات
- عملکرد قفل و مدار ایمنی درب
زمان دقیق نصب دربها ممکن است براساس روش اجرای پروژه تغییر کند، اما جانمایی آنها باید با ریلها، نقشه کابین و کف نهایی طبقات هماهنگ باشد.
مرحله ششم: نصب موتور و تجهیزات محرکه
روش نصب موتور به نوع سیستم کششی بستگی دارد. در سیستم موتورخانهدار، موتور و تجهیزات مرتبط روی شاسی یا سازه پیشبینیشده در موتورخانه قرار میگیرند. در سیستم بدون موتورخانه یا MRL، محل تجهیزات داخل محدوده طراحیشده چاه در نظر گرفته میشود.
موتور، فلکه کششی، فلکههای هرزگرد، ترمز و شاسی باید طبق نقشه و دستورالعمل سازنده نصب شوند. همراستایی فلکهها، استقرار صحیح شاسی و انتقال مناسب بار به سازه اهمیت زیادی دارد.
اگر پروژه از موتور دارای گیربکس استفاده میکند، جزئیات مربوط به ساختار و کاربرد این سیستم در راهنمای آسانسور گیربکسی بررسی شده است.
در پروژههای مجهز به موتور بدون گیربکس نیز محل موتور، نحوه دسترسی، آرایش فلکهها و تجهیزات کنترل باید از ابتدا در نقشه مشخص شوند. برای آشنایی با این ساختار میتوانید مقاله آسانسور گیرلس را مطالعه کنید.
مرحله هفتم: نصب فریم کابین، کابین و وزنه تعادل
در این مرحله فریم یا یوک کابین مونتاژ و روی ریلهای کابین مستقر میشود. کف کابین، دیوارهها، سقف، درب کابین و تزئینات نیز متناسب با روش اجرایی پروژه نصب میشوند.
قاب وزنه تعادل روی ریلهای مخصوص خود قرار میگیرد و مقدار وزنهها براساس محاسبات سیستم تعیین میشود. اضافه یا کم کردن خودسرانه وزنه تعادل میتواند تعادل سیستم، عملکرد موتور و کیفیت حرکت را مختل کند.
در نصب کابین باید مواردی مانند تراز کف، اتصال صحیح اجزا، فاصله از دیواره چاه، عملکرد کفشکها و نبود تداخل با ریل، درب و سایر تجهیزات کنترل شود.
وزن کابین فقط به ظرفیت اسمی آن مربوط نیست. نوع سازه، تزئینات داخلی، درب و تجهیزات نصبشده نیز در وزن کل مجموعه نقش دارند و باید در محاسبات سیستم در نظر گرفته شوند.
مرحله هشتم: سیمبکسلکشی و نصب تجهیزات ایمنی
سیمبکسلها ارتباط مکانیکی میان کابین، فلکهها و وزنه تعادل را برقرار میکنند. تعداد، قطر، ساختار و آرایش سیمبکسل باید براساس مشخصات فنی سیستم انتخاب شود.
مسیر سیمبکسلکشی در آسانسورهای مختلف یکسان نیست و به نسبت تعلیق، محل موتور، آرایش فلکهها و طراحی کابین و وزنه بستگی دارد. نصب باید مطابق نقشه تعلیق و دستورالعمل تجهیزات انجام شود.
کشش نامساوی سیمبکسلها میتواند باعث توزیع نامناسب بار، سایش شیار فلکه، لرزش یا کاهش کیفیت حرکت شود. وضعیت سربکسلها، اتصالات و مسیر عبور سیمبکسل نیز باید کنترل شود.
بخش دیگری از این مرحله به تجهیزات ایمنی مکانیکی مربوط است که میتواند شامل موارد زیر باشد:
- گاورنر
- پاراشوت
- بافرهای کابین و وزنه
- قفلهای مکانیکی
- متعلقات محدودکننده حرکت
- حفاظ فلکهها و قسمتهای متحرک
نوع و آرایش تجهیزات ایمنی به مشخصات آسانسور وابسته است و باید بهصورت مجموعهای هماهنگ انتخاب و نصب شوند.
مرحله نهم: نصب تجهیزات الکتریکی و تابلو فرمان
پس از آماده شدن بخشهای مکانیکی، تجهیزات کنترل و برقرسانی نصب و سیمکشی میشوند. البته بخشی از کابلکشی یا آمادهسازی مدارها ممکن است متناسب با برنامه پروژه زودتر انجام شود.
اجزای الکتریکی معمولاً شامل موارد زیر هستند:
- تابلو فرمان
- درایو کنترل موتور
- تابلو برق و حفاظتهای مرتبط
- تراول کابل
- شستیهای کابین و طبقات
- نمایشگرها
- سنسورها و شالترها
- مدار قفل دربها
- سیستم اعلام و ارتباط اضطراری
- روشنایی کابین و چاه
- تجهیزات نجات اضطراری متناسب با طراحی
- سیمکشی ارت
تابلو فرمان درخواستها را دریافت و حرکت، توقف، باز و بسته شدن درب و مدارهای ایمنی را مدیریت میکند. تنظیمات تابلو و درایو باید با نوع موتور، سرعت، ظرفیت و تجهیزات بازخورد سیستم هماهنگ باشند.
اتصال نادرست مدارهای ایمنی یا حذف و بایپس کردن آنها میتواند خطر جدی ایجاد کند. تمام مدارها باید طبق نقشه برق و دستورالعمل سازنده اجرا و آزمایش شوند.
مرحله دهم: نصب و تنظیم درب کابین
درب کابین باید با درب طبقات هماهنگ باشد و در محدوده هر توقف عملکرد صحیحی داشته باشد. تنظیم مکانیزم، کفشکها، سنسورها، قفلها و تجهیزات ارتباطی درب روی حرکت ایمن و بدون ضربه آن اثر میگذارد.
در هنگام تنظیم باید مواردی مانند سرعت باز و بسته شدن، توقف در برابر مانع، درگیری مناسب با درب طبقه و صحت مدارهای ایمنی بررسی شوند.
اگر درب کابین یا طبقه بهدرستی تنظیم نشده باشد، آسانسور ممکن است حرکت نکند، در تراز طبقه متوقف بماند یا خطای متناوب ایجاد کند. به همین دلیل تنظیم درب بخشی فرعی یا صرفاً ظاهری از پروژه محسوب نمیشود.
مرحله یازدهم: راهاندازی و تنظیم حرکت
بعد از نصب تجهیزات مکانیکی و الکتریکی، نوبت به راهاندازی اولیه میرسد. در این مرحله عملکرد موتور، ترمز، تابلو فرمان، درایو، انکودر یا سیستم بازخورد، دربها و سنسورها بررسی میشود.
تنظیمات باید متناسب با مشخصات واقعی پروژه انجام شوند. پارامترهای آماده یک پروژه نباید بدون کنترل روی پروژه دیگری استفاده شوند.
مهمترین مواردی که در راهاندازی بررسی میشوند عبارتاند از:
- جهت صحیح حرکت
- عملکرد ترمز
- شتابگیری و کاهش سرعت
- توقف همسطح با طبقات
- عملکرد درب کابین و طبقات
- صحت شستیها و نمایشگرها
- ارتباط مدارهای ایمنی
- صدا و لرزش غیرعادی
- عملکرد سیستم در شرایط مختلف بار
حرکت اولیه به معنی آماده بودن آسانسور برای استفاده عمومی نیست. سیستم باید پس از تنظیم، آزمون و بررسی کامل وارد مرحله تحویل شود.
مرحله دوازدهم: آزمونهای ایمنی و تحویل آسانسور
در پایان نصب باید مجموعهای از کنترلها و آزمونهای فنی انجام شود. نوع و دامنه آزمونها براساس مشخصات آسانسور و الزامات بازرسی تعیین میشوند.
موارد قابل بررسی میتوانند شامل موارد زیر باشند:
- عملکرد قفل دربها
- مدارهای ایمنی
- ترمز موتور
- گاورنر و پاراشوت
- بافرها
- توقف و تراز کابین
- عملکرد سیستم نجات اضطراری
- روشنایی و ارتباط اضطراری
- حرکت کابین در شرایط تعریفشده
- کیفیت نصب تجهیزات داخل چاه
- علائم و هشدارهای موردنیاز
پس از تکمیل تنظیمات، رفع ایرادهای احتمالی و طی شدن فرایند بازرسی و تأیید لازم، آسانسور برای بهرهبرداری تحویل داده میشود.
در زمان تحویل باید مدارک، نقشهها، مشخصات تجهیزات، دستورالعمل استفاده و اطلاعات مربوط به سرویس و نگهداری نیز مشخص باشند.
تفاوت نصب آسانسور گیربکسی و گیرلس
بخش زیادی از مراحل نصب آسانسورهای کششی گیربکسی و گیرلس مشترک است. هر دو سیستم به ریل، کابین، وزنه تعادل، سیمبکسل، درب، تابلو فرمان و تجهیزات ایمنی نیاز دارند.
تفاوت اصلی در موتور، تجهیزات انتقال نیرو، شاسی، آرایش فلکهها، فضای نصب و تنظیمات کنترل حرکت دیده میشود.
در سیستم گیربکسی معمولاً موتور و گیربکس روی شاسی موتورخانه نصب میشوند. در سیستم گیرلس، موتور بدون گیربکس مستقیماً فلکه کششی را به حرکت درمیآورد و میتواند در طراحی موتورخانهدار یا بدون موتورخانه استفاده شود.
گیرلس بودن به معنی آسان یا سریع بودن قطعی نصب نیست. پیچیدگی اجرا به نقشه، روش تعلیق، محل تجهیزات، دسترسی و تجربه گروه نصب بستگی دارد.
تجهیزات موردنیاز برای نصب آسانسور کششی
فهرست تجهیزات هر پروژه باید از روی طراحی و پیشفاکتور نهایی استخراج شود. مهمترین گروههای تجهیزات عبارتاند از:
- موتور و تجهیزات محرکه
- تابلو فرمان و درایو
- ریل کابین و وزنه
- براکت، لقمه و پشتبند
- فریم و کابین
- وزنه تعادل و قاب وزنه
- درب کابین و طبقات
- سیمبکسل و سربکسل
- گاورنر و پاراشوت
- بافرها
- تراول کابل
- شستی و نمایشگر
- سنسورها و تجهیزات الکتریکی
- تجهیزات نجات اضطراری
- اتصالات و قطعات مکانیکی راهاندازی
اگر قصد دارید تجهیزات اصلی پروژه را بهصورت یک مجموعه هماهنگ بررسی کنید، صفحه خرید پکیج آسانسور امکان مقایسه پکیجهای مختلف را فراهم میکند. انتخاب نهایی قطعات باید براساس نقشه، ظرفیت، سرعت، تعداد توقف و محاسبات فنی انجام شود.
نصب آسانسور کششی چقدر زمان میبرد؟
مدت نصب برای تمام پروژهها یکسان نیست. تعداد توقف، وضعیت چاه، تکمیل بودن عملیات ساختمانی، نوع درب، روش نصب، آماده بودن قطعات و هماهنگی گروههای اجرایی روی زمان پروژه اثر میگذارند.
عوامل زیر میتوانند باعث افزایش مدت اجرا شوند:
- اختلاف ابعاد چاه با نقشه
- آماده نبودن پیت یا موتورخانه
- تأخیر در تکمیل آهنکشی
- نرسیدن تجهیزات
- تغییر نوع یا ابعاد درب
- انجام همزمان عملیات ساختمانی مزاحم
- نیاز به اصلاح سازه
- محدودیت دسترسی به پروژه
- اشکال در برق یا زیرساختهای موردنیاز
برای اعلام زمان قابل اتکا باید ساختمان بازدید و محدوده خدمات قرارداد مشخص شود.
هزینه نصب آسانسور کششی چگونه محاسبه میشود؟
هزینه نصب با قیمت تجهیزات یکسان نیست. در بعضی پیشفاکتورها فقط اجرت نصب قطعات محاسبه میشود و عملیات ساختمانی، آهنکشی، حمل یا آزمونهای نهایی جداگانه هستند.
عوامل مؤثر بر هزینه اجرا عبارتاند از:
- تعداد توقف
- ارتفاع و کورس حرکت
- نوع گیربکسی یا گیرلس
- موتورخانهدار یا بدون موتورخانه بودن
- نوع و تعداد دربها
- آرایش ریل و وزنه تعادل
- روش تعلیق
- شرایط چاه و محل پروژه
- میزان عملیات ساختمانی
- وضعیت آهنکشی
- حجم سیمکشی و تجهیزات کنترلی
- اصلاحات و دوبارهکاریهای احتمالی
برای مقایسه قیمتها باید مشخص شود هر پیشنهاد شامل چه تجهیزات و خدماتی است. پایینتر بودن مبلغ یک پیشنهاد ممکن است به دلیل حذف بخشی از عملیات، قطعات یا خدمات پس از نصب باشد.
مهمترین خطاهای اجرای آسانسور کششی
برخی مشکلات بهرهبرداری از خطاهای مرحله نصب یا ناهماهنگی بین طراحی و اجرا ناشی میشوند. نمونههای مهم عبارتاند از:
- شروع سفارش قطعات پیش از کنترل ابعاد چاه
- آهنکشی بدون نقشه اجرایی دقیق
- شاقول نبودن ریلها
- تراز نامناسب درب طبقات
- انتخاب ناهماهنگ موتور و تابلو فرمان
- تنظیم نامساوی سیمبکسلها
- جانمایی نامناسب تجهیزات موتورخانه
- اجرای غیراصولی سیمکشی و ارت
- بیتوجهی به دسترسی سرویسکار
- استفاده از آسانسور پیش از تکمیل آزمونها و تأییدهای لازم
بازدید مرحلهای و ثبت وضعیت اجرا میتواند بسیاری از این خطاها را پیش از تکمیل پروژه مشخص کند.
پیش از عقد قرارداد نصب چه مواردی را بررسی کنیم؟
در قرارداد باید محدوده تعهدات فروشنده، نصاب و کارفرما روشن باشد. بهتر است موارد زیر بهصورت مکتوب مشخص شوند:
- فهرست تجهیزات و مشخصات فنی
- مسئولیت آهنکشی و عملیات ساختمانی
- هزینه حمل و تخلیه
- محدوده نصب مکانیکی و الکتریکی
- مسئولیت تأمین برق و ارت
- زمانبندی تقریبی اجرا
- شرایط پرداخت
- خدمات تنظیم و راهاندازی
- مسئولیت پیگیری بازرسی و مدارک
- مدت و محدوده گارانتی
- شرایط سرویس و نگهداری
- هزینههای خارج از قرارداد
ذکر دقیق این موارد احتمال اختلاف یا اضافه شدن هزینههای پیشبینینشده را کاهش میدهد.
سوالات متداول مراحل نصب آسانسور کششی
نصب آسانسور کششی از کدام مرحله شروع میشود؟
فرایند باید با بررسی نقشه، اندازهگیری چاه و کنترل شرایط ساختمان شروع شود. پس از آمادهسازی چاه، آهنکشی، ریلگذاری و سایر مراحل مکانیکی و الکتریکی انجام میشوند.
آیا آهنکشی قبل از نصب ریل انجام میشود؟
در بسیاری از پروژهها ابتدا سازه و کلافهای موردنیاز اجرا میشوند تا بستر نصب براکتها و ریلها فراهم شود. ترتیب دقیق باید با نقشه و شرایط سازه ساختمان هماهنگ باشد.
درب طبقات قبل از کابین نصب میشود؟
در بسیاری از روشهای اجرایی، دربهای طبقات پیش از تکمیل کابین نصب میشوند؛ اما زمان دقیق نصب میتواند براساس روش پروژه متفاوت باشد. محور و تراز دربها باید با ریل، کابین و کف نهایی طبقات هماهنگ شوند.
آیا مراحل نصب آسانسور گیرلس و گیربکسی یکسان است؟
بخشهای زیادی مانند ریلگذاری، نصب کابین، وزنه، درب و تجهیزات ایمنی مشترک هستند. تفاوت اصلی به موتور، شاسی، آرایش فلکهها، فضای تجهیزات و تنظیمات سیستم کنترل مربوط میشود.
سیمبکسل آسانسور چگونه انتخاب میشود؟
تعداد، قطر، ساختار و آرایش سیمبکسل باید براساس ظرفیت، سرعت، نوع فلکه، نسبت تعلیق و طراحی سیستم تعیین شود. انتخاب سیمبکسل تنها از روی تعداد توقف دقیق نیست.
آیا بعد از راهاندازی اولیه میتوان از آسانسور استفاده کرد؟
خیر. حرکت اولیه فقط بخشی از فرایند تنظیم است. آسانسور باید آزمون شود، ایرادهای احتمالی آن برطرف شود و فرایند بازرسی و تأیید لازم را طی کند.
هزینه نصب آسانسور کششی شامل قطعات هم میشود؟
الزاماً خیر. ممکن است مبلغ اعلامشده فقط اجرت نصب باشد. پیش از قرارداد باید مشخص شود قیمت شامل تجهیزات، آهنکشی، عملیات ساختمانی، نصب، راهاندازی و مراحل تحویل است یا خیر.
چه کسی باید نصب آسانسور را انجام دهد؟
نصب باید توسط گروه فنی و پیمانکار دارای صلاحیت و براساس نقشهها، دستورالعمل تجهیزات و الزامات ایمنی انجام شود. ورود افراد فاقد آموزش به چاه یا دستکاری تجهیزات میتواند خطر جدی ایجاد کند.
جمعبندی
مراحل نصب آسانسور کششی از بررسی نقشه و آمادهسازی چاه آغاز میشود و با آهنکشی، نصب ریل، درب، موتور، کابین، وزنه تعادل، سیمبکسل، تجهیزات ایمنی، تابلو فرمان، سیمکشی، تنظیم و آزمون ادامه پیدا میکند.
هیچیک از این مراحل مستقل از بخشهای دیگر نیست. خطا در ابعاد چاه میتواند روی کابین و درب اثر بگذارد، ریلگذاری نامناسب کیفیت حرکت را کاهش دهد و انتخاب ناهماهنگ تجهیزات نیز راهاندازی سیستم را دشوار کند.
برای برآورد دقیق تجهیزات و هزینه اجرای آسانسور کششی باید تعداد توقف، ظرفیت، سرعت، ابعاد چاه، نوع موتور، آرایش سیستم و شرایط ساختمان بررسی شوند. برای دریافت مشاوره فنی و استعلام تجهیزات پروژه میتوانید با رایا آسانسور به شماره ۰۲۱۷۱۰۵۷۱۳۳ تماس بگیرید.




