وزن کابین آسانسور چگونه محاسبه می‌شود و چه اثری بر انتخاب تجهیزات دارد؟

جرم مجموعه خالی یک ورودی مشترک در طراحی چند بخش است. اثر آن در هر بخش یکسان نیست؛ بنابراین جایگزین‌کردن یک قطعه با مدل «قوی‌تر» بدون بازبینی سازگاری کل طرح، راه‌حل قابل اتکایی نیست.

 یوک، کف سازه‌ای و اتصالات

‏یوک و کف باید برای طرح واقعی کابین و بار مجاز آن بررسی شوند. وزن تزئینات، تعداد ورودی‌ها و محل تمرکز بار می‌توانند بر بررسی اعضا و اتصال‌ها اثر بگذارند. پیش از سفارش یوک، نقشه ابعاد، جرم خالی نهایی و ظرفیت اسمی را در اختیار مسئول انتخاب بگذارید. اگر کابین پس از انتخاب یوک سنگین‌تر شده، از روی شباهت ظاهری مدل‌ها نتیجه نگیرید که یوک قبلی همچنان مناسب است.

سیستم تعلیق، سیم‌بکسل و فلکه‌ها

‏برای بررسی تعلیق، مجموع بارهای مربوط به کابین و وزنه، نسبت تعلیق و آرایش واقعی مسیر لازم است. تعداد یا قطر سیم‌بکسل را نمی‌توان فقط از روی عبارت «کابین شش‌نفره» تعیین کرد. اطلاعات سازنده سیم‌بکسل و قطعات تعلیق، ارتفاع حرکت و نقشه مسیر باید کنار جرم نهایی بررسی شوند.

‏همچنین جرم کابل‌ها و تجهیزات جبرانی در برخی پروژه‌ها بر تحلیل عملکرد در موقعیت‌های مختلف کابین اثر می‌گذارد. بنابراین رابطه ساده P+Q یک ورودی مهم است، اما همه بارهای مؤثر بر سیستم را در تمام طول حرکت توصیف نمی‌کند.

وزنه تعادل و فضای کادر وزنه

‏در آسانسور کششی، تغییر جرم خالی کابین بر مقدار وزنه‌ای که برای تعادل بررسی می‌شود اثر دارد. کادر وزنه باید فضای کافی برای ترکیب انتخابی داشته باشد و خود کادر، ریل‌ها و جانمایی آن نیز با نقشه هماهنگ باشند. ضریب ۴۰ تا ۵۰ درصد ظرفیت اسمی در توضیح‌های عمومی سیستم‌های کششی دیده می‌شود، اما ضریب نهایی پروژه باید از طراحی همان دستگاه تعیین شود.

‏افزودن وزنه پس از تغییر دکور، بدون کنترل کشش، ظرفیت کادر، مسیر حرکت و اجزای مرتبط، اقدام قابل توصیه‌ای نیست. اگر تجهیزات قبلاً خریداری یا نصب شده‌اند، اطلاعات وضع موجود را نیز به طراح بدهید.

موتور، ترمز و سیستم کنترل حرکت

‏جرم کابین بر بررسی بارهای سیستم محرکه اثر می‌گذارد، اما انتخاب موتور با یک فرمول «وزن کابین تقسیم بر عدد ثابت» انجام نمی‌شود. مسئول فنی باید نوع آسانسور، سرعت، شتاب و توقف، نسبت تعلیق، بارهای دو سمت، شرایط استفاده و اطلاعات سازنده تجهیزات را با هم ببیند. حتی دو طرح با P و Q برابر ممکن است آرایش حرکتی متفاوتی داشته باشند.

‏در استعلام موتور، جرم خالی و ظرفیت اسمی را جدا اعلام کنید و بپرسید مدل پیشنهادی برای همان طرح و همان سرعت بررسی شده است یا خیر. تغییر کابین از یک طرح معمولی به طرحی با شیشه، سنگ یا تجهیزات اضافی، دلیل مناسبی برای بازبینی برگه انتخاب موتور و ترمز است؛ نتیجه بازبینی ممکن است با توجه به مشخصات موجود پروژه متفاوت باشد.

پاراشوت، گاورنر، ریل و بافر

‏تجهیزات ایمنی باید برای شرایط واقعی دستگاه بررسی شوند. جرم مجموعه، ظرفیت اسمی، سرعت و ویژگی قطعات بر کنترل سازگاری پاراشوت، گاورنر، ریل راهنما و بافر اثر دارند. ریل‌ها کابین را هدایت می‌کنند و هنگام عملکرد تجهیزات ایمنی نیز نیروهای مرتبط به مجموعه ریل و اتصالات آن منتقل می‌شود؛ انتخاب ریل با تصور اینکه فقط «وزن عمودی کابین» را تحمل می‌کند، تصویر کاملی از مسئله نمی‌دهد.

‏در برگه خرید، مدل و محدوده کاربرد قطعات ایمنی را با نقشه و مشخصات نهایی مطابقت دهید. از یک جدول عمومی ظرفیت یا یک مثال آموزشی نمی‌توان برای همه چاه‌ها و همه سرعت‌ها سایز ریل یا پاراشوت استخراج کرد.

سیستم هیدرولیک

‏در آسانسور هیدرولیک نیز جرم خالی کابین و بار اسمی برای بررسی یوک، جک، پاوریونیت و آرایش تعلیق لازم است. بااین‌حال، فرمول وزنه تعادلِ مثال بالا را نباید به‌صورت خودکار به طرح هیدرولیک منتقل کرد. ابتدا نوع جک، روش اتصال به کابین و نقشه سیستم مشخص می‌شود؛ سپس قطعات مربوط بر پایه همان طرح انتخاب می‌شوند.

سنسور اضافه‌بار یا اورلود

‏کار اورلود، تشخیص وضعیت بار کابین در محدوده تعریف‌شده دستگاه است. عدد وزنِ نمایش‌داده‌شده یا نقطه تنظیم آن را با جرم طراحی کابین یکی نگیرید. پس از تغییر سنگ، دکور، درب یا تجهیزات ثابت، نوع حسگر و روش نصب تعیین می‌کند چه بررسی یا تنظیم دوباره‌ای لازم است. کالیبراسیون باید طبق دستورالعمل همان تجهیز و مشخصات آسانسور انجام شود.